Najbardziej prawdopodobne jest przybycie w 1409r. przyszłego ojca Leśnia i Wołczka z oddziałami  synów zamordowanego Tochtamysza, Dżelal ed Dinem i jego dwójką braci,  na pertraktacje z Witoldem. Wielki Książe Litewski obiecał carewiczowi pomoc zbrojną w odzyskaniu tronu i wyznaczył im koczowiska w okolicach Kijowa. W 1410r. czambuł tatarski Dżelal ed Dina uczestniczył w ramach wojsk Witolda w bitwie pod Grunwaldem. Część wojowników Dżelal ed Dina dobrowolnie osiadła na Litwie, obdarowana posiadłościami ziemskimi, pysznymi kaftanami i bogactwami. W 1412r. Dżelal ed Din odzyskał tron w Złotej Ordzie, został jednak skrycie zamordowany. Tochtamyszewiczowie, nie mając perspektyw zdobycia władzy w Kipczaku wrócili na Litwę i osiedlili się z garstką zwolenników na ziemiach litewskich. Rody tatarskie łatwo uzyskiwały wtedy poświadczenie swojego szlachectwa z uwagi na fakt, że przebywał na Litwie cały dwór i synowie obalonego chana Kipczaku. Potwierdzenie szlachectwa przez Witolda na Litwie, zatwierdzane było później przez króla polskiego i sejm. Z 1416r. pochodzi pierwsza udokumentowana wzmianka o rodzie szlacheckim Lesień, jak też o zawołaniu Lesnow (czyt.leśniow), herbownych herbu Grabie.

W 1416r. Witold poparł pretensje do tronu Ordy kolejnego syna Tochtamysza, Jeremfeda.  W 1417r. Jeremfed siłami tatarsko-litewskimi rozbił grasujących na Podolu Tatarów ordyńskich Edygeja i zdobył w 1418r. władzę w części Ordy. Stracił ją niebawem na rzecz Edygeja. Na początku 1420r. Witold przy pomocy murzów szyryńskich dokonał przewrotu i obsadził na tronie kolejnego Tochtamyszewicza Kadyr Berdiego. Ci z Tatarów, którzy zapuścili już korzenie w Księstwie i w Koronie, uzyskując potwierdzenie szlachectwa lub dobra powrócili z Witoldem w 1421r. Osiedlili się w dobrach książęcych lub królewskich, nadanych w zamian za obowiązek służby wojennej konnej "po kozacku", z szablą, na własny koszt. W przeciwieństwie do Wielkiego Księstwa, w Koronie Tatarzy ulegli chrystianizacji (często przymusowo) i całkowitej asymilacji z Polakami. Znaleźli sobie tutaj żony i nowe rodziny.
W 1422r. urodził się Leśnio z Długiego, a w 1428r. Pełka Wołczek v.Wilczek z Długiego.

  ŹRÓDŁA