JAK TO BYŁO

HISTORIA RODZINY GENEZA NAZWISKA  REJESTR SZLACHTY

 HERB NASZEGO RODU GNIAZDO NASZEGO RODU

"HISTORIA RODZINY"

 

XV wiek

 

Historia zaczyna się w 1409 roku. Bure1 - Wilk, (Wilczek) 23-letni ułan2 czambułu3 tatarskiego Dżelal ed Dina4, przybywa z najstarszym synem zamordowanego Chana Tochtamysza do Wielkiego Beja5 Lipkowskiego Witolda6. Przywożą jarłyk7 w sprawie sojuszu i odzyskania tronu w Kipczaku8. Książe Witold obiecuje pomoc Dżelalowi oraz jego dwóm braciom, w zamian za zrzeczenie się przez Złotą Ordę9 zwierzchności nad Rusią na rzecz Litwy. Wyznacza też im koczowiska w okolicach Kijowa. Dżelal ed Din zamiast otrzymania natychmiastowej pomocy, sam musi wypełnić zobowiązania sojusznicze. Wybucha wojna polsko-krzyżacka, gdzie Litwa zobowiązana jest do wsparcia Korony.

1410 Dżelal ed Din wystawia 300-konny czambuł. Czambuł pod jego osobistym dowództwem przeprowadza udany zagon10 podczas bitwy pod Grunwaldem. Po bitwie Wilk dobrowolnie osiada na Litwie, skuszony przez Księcia Witolda dobrami ziemskimi, kaftanami i bogactwami, tak jak wielu innych Tatarów.

1411 Wilk uczestniczy w udanej wyprawie litewsko-tatarskiej na Krym, która kończy się przegnaniem Edygeja11. Wilk wraca na Litwę.

1412 Dżelal ed Din odzyskuje tron Chanatu Złotej Ordy. Po wyprawie Wilk za poświadczeniem Chana, potwierdza swoje szlachectwo na Litwie. Przy pomocy Moskwy Chan zostaje skrycie zamordowany przez Edygeja. Pozostali przy życiu synowie Tochtamyszewicza szukają schronienia z garstką zwolenników na ziemiach Wielkiego Księstwa Litewskiego.

1416 Wilk uzyskuje zatwierdzenie szlachectwa w Koronie. Zostaje urzędowo zaadoptowany do rodu herbowego12 Grabie13 z zawołaniem14 Lesnow15 (leśniów). Edygej najeżdża Wołyń i Podole zajmując nawet Kijów, bez zamku. Książe Witold popiera pretensje do tronu Ordy kolejnego syna Tochtamysza, Jeremfeda. 

1417 Jeremfed siłami tatarsko-litewskimi rozbija grasujących na Podolu Tatarów ordyńskich16 Edygeja. Wilk uczestniczy w wyprawie razem z innymi herbownymi17 Litwinami zawołania Lesnow (leśniów).

1418 Jeremfed odzyskuje władzę w części Ordy. Traci ją jednak niebawem na rzecz Edygeja.

1420 Witold przy pomocy murzów18 szyryńskich19 dokonuje przewrotu i obsadza  na tronie Kipczaku kolejnego Tochtamyszewicza Karim Berdiego20. To ostatnia wyprawa Wilka, który powraca z Krymu, z Księciem Witoldem.

1421 Za zasługi dla Korony, Wilk otrzymuje ziemię z dóbr królewskich u zbiegu rzeki Dereszniowicze21 z Seretem pod Trembowlą22. To nadanie dóbr następuje w zamian za obowiązek służby wojennej konnej "po kozacku", z szablą, na własny koszt. Wilk żeni się z Polką, zobowiązując się, że dzieci będą wychowywane w wierze katolickiej, kościoła rzymskiego. Wilk w wieku 35 lat osiada w Długich. Odtąd rodzina posługuje się przydomkiem z Długiego.

1422 Przychodzi na świat pierwszy syn Wilka, znany później jako Leśnio z Długiego, zwany tak od zawołania leśniow h.Grabie.

1428 Przychodzi na świat drugi, ukochany syn Wilka, znany później jako Pełka alias Wołczko v. Wilczek z Długiego.

1443-1444 Synowie Wilka biorą udział w kampanii przeciwko Imperium Osmańskiemu23, zakończonej klęską nad Warną i śmiercią króla Władysława24. Szczęśliwie wracają do domu.

1444 Przychodzi na świat Mikołaj , syn Leśnia, znany później jako Mikołaj z Długiego.

1445 Przychodzi na świat Jakób Lesien, drugi syn Leśnia.

1446 Umiera Wilk. Leśnio i Wilczek dziedziczą Długie.

1449 Przychodzi na świat Jakób, syn Wilczka, znany później jako Jakób Wilczek z Długiego.

1452 Leśnio obejmuje urząd podstarościego25 w Trembowli.

1457 Przychodzi na świat Dersław, drugi syn Wilczka, znany później jako Dersław Wilczek.

1458 Pełka Wołczek v.Wilczek z Długiego obejmuje urząd komornika sądu trembowelskiego.

1464 Mikołaj z Długiego obejmuje urząd podstarościego w Haliczu26 . Szczyt znaczenia rodu.

1467 Umiera Leśnio z Długiego.

1469 Mikołaj i Jakób Lesien dziedziczą po ojcu część Długiego. Jakób Lesien okazuje list królewski potwierdzający lokację27 wsi na rzece Dereszniowicze.

1473 Umiera Pełka Wilczek z Długiego.

1474 Jakób Wilczek dziedziczy po ojcu część Długiego.

1479 Jakób Wilczek żeni się z Anną Kierdej h.Kierdeja córką Mikołaja z Orynina i Niczborga28 (następcą Leśnia z Długiego na stanowisku podstarościego trembowelskiego).

1483  Przychodzi na świat Stanisław, syn Mikołaja Lesień.

1487 Najazd tatarski na Podole. Mężczyźni biorą udział w zwycięskiej bitwie pod Kopystrzyniem29 pod wodzą królewicza Jana Olbrachta30. Po wojnie młodszy syn Pełki Wilczka, Dersław opuszcza Długie i udaje się na dwór starosty ruskiego, gdzie znajduje żonę.

1490 Wybucha powstanie chłopskie Muchy31. Powstańcy zdobywają Halicz, Kołomyję i Śniatyń. Szlachta lipkowska32 z Długiego zostaje powołana do chorągwi konnej, w pospolitym ruszeniu szlacheckim, które tłumi powstanie w bitwie pod Rohatynem.

1491 Najazd tatarski na Wołyń. Mężczyźni biorą udział w zwycięskiej bitwie pod Zasławiem33 pod dowództwem kasztelana lwowskiego Mikołaja z Chodcza34 i kniazia Semena Jurewicza Holszańskiego35. Wybucha kolejne powstanie chłopskie Andrzeja Borula (podobno pod jego imieniem występuje sam Mucha).

1492 Powstanie Borula36 pustoszy halickie. Część Długiego zostaje spalona. Ma to konsekwencje dla późniejszego znaczenia rodu, który w Długiem podupada. Jakób Lesien opuszcza Długie i przenosi się z rodziną w bełskie.

1497 Wyprawa króla Jana Olbrachta na Mołdawię, zakończona porażką w bitwie pod Koźminem37 z winy pospolitego ruszenia.

1498 Najazd tatarsko-turecko-mołdawski na Podole i Ruś Czerwoną.  Mężczyźni biorą udział w pospolitym ruszeniu.

1499 Umiera bezdzietnie Jakób Wilczek. Zostawia po sobie żonę Annę z Kierdejów, która przejmuje majątek. Do majątku zgłasza pretensje rodzina z Długiego.

1500 Dersław daje poręczenie staroście ruskiemu za Marcina i Andrzeja Bartkowskich herbu Ostoja, którzy przenieśli się na Ruś w końcu XV-go wieku.           

 

  ŹRÓDŁA   INDEKS   DRZEWO GENEALOGICZNE